Zomaar een dag…

Sinds enige tijd komt Judith hier op de woensdagen. Ze werkt bij Interakt Contour. Ze doet van alles met Watse. Heeft eerst een aantal keren met de pc gewerkt. Praat met hem in het Fries. Dat is voor hem het leukst. Nu zijn ze een email aan het maken. Dat is heel moeilijk. Hij schrijft die mail n.a.v. een overlijdensbericht van een collega dierenarts. Daaronder staat o.a. een hem bekende naam. Echter, Watse denkt dat het om een generatiegenoot gaat. Quod non. Dat is bijna niet uit te leggen.

Wij raken samen ook vaak in dat soort spraak- begripsverwarringen. Maar omdat ik natuurlijk veel van hem weet, komen we er meestal wel uit.

Zo was hij gisteren naar het Zonnehuis geweest. Als hij thuiskomt vraag ik altijd hoe het geweest is. Met behulp van een verslagje in het schrift van de leiding komen we daar aardig uit. Maar dan vertelt hij, een beetje geprikkeld nog wat. Daarbij gebruikt hij veel stereotype uitdrukkingen zoal …….met zo nu en dan een woord of zinnetje dat de zaak voor mij duidelijk maakt. En als dat niet lukt vraag ik een steekwoord. Dat wil vaak ook wel helpen.

Tenslotte komen we uit op het busje. Hij wordt ‘s morgens om ongeveer kwart over 9 gehaald en arriveert tussen half vijf en 5 uur weer hier. Hij heeft de pest aan die ritten. Over 5 km doen ze wel 3 kwartier. Zo is dat nu eenmaal. Er moeten meer mensen gehaald worden en elke stop vraagt tijd. Het ging dus vaak over de omwegen die ze maakten. Maar deze keer was het iets anders. De deuren. Ik maak eruit op dat de chauffeur beide deuren open liet staan. Zo maar of om telefoneren? Vanmorgen bij het ontbijt kwam hij er weer op terug.

Geplaatst in ons "normale"leven | Getagged , | Reacties staat uit voor Zomaar een dag…

Tillen

Zopas zijn Daniël van de Hartingbank en Henny van het tilcentrum geweest. We, de thuiszorg en ik, hadden problemen met de tillift.

De lift had ik aangevraagd omdat ik eind juli opeens veel pijn aan mijn knie had. Echo laten maken. Foto moest ook. Omdat de huisarts geen opdracht voor de foto had gegeven moest ik daar later weer voor terug komen. Over bureaucratie gesproken.  Op geen van beide iets te zien. Verwijzing naar de orthopeed. Zag ook bijna niks. Maar had het over arthrose en vocht in de knie. Ik mocht weer alles doen. Gaf een prik en bestelde me over 6 weken terug. Die prik hielp wel maar na die 6 weken leek het toch weer wat terug te komen. Nog een prik (moet toch nog eens vragen wat dat was). Vond het nog niet erg genoeg om te opereren. Nu heb ik steeds weer wat last in mijn knieholte. Ga eerst maar eens op internet zoeken zodat ik de juiste vragen kan stellen.

De thuiszorg gebruikt de lift zo nu en dan. Hebben met z’n allen geoefend. Watse heeft er de pest aan. Maar sommigen doen het graag. Ook voor henzelf.

Advies van Henny, zeer deskundig (hij is ook verpleegkundige), is de lift steeds te gebruiken. Maar dan wel goed. Watse moet helemaal rechtop staan. De band om zijn lijf moet strak zitten. Het is goed voor hemzelf omdat hij dan van houding verandert, maar ook mij. Vooral nu ik hem i.v.m. een decubitusplekje op advies van de verpleeghuisarts tussen de middag op bed leg. En bij het naar de wc gaan schuift hij dan niet over de stoelzitting. Want ook dat is erg slecht. En als het u (mij) niet lukt moet u (ik dus) de thuiszorg ook maar tussen de middag laten komen. Daar moet dan maar een uitbreiding van de indicatie voor komen. Hoewel hij er begrip voor heeft dat ook dat weer een inperking van onze vrijheid is.

Geplaatst in ons "normale"leven | Getagged | Reacties staat uit voor Tillen

Mijn laptop en ik

Een origineler titel kon ik niet vinden maar hij dekt in ieder geval de lading. Alle problemen maar ook alle plezier die ik van dit ding heb kan ik hierin kwijt. Technische problemen, communicatie, leuke onderwerpen en wat dies meer zij.

Zo ontdekte ik vanavond voor het eerst dat de kop boven mijn weblog niet alleen mijn straat met huisnummer bevat maar ook mijn woonplaats. Een compositie van Hans uiteraard. Ga hem vragen of hij ook zo’n visitekaartje voor me kant ontwerpen.

Aanvankelijk hadden we Hans als bouwer van de site gevraagd omdat ik hem al jaren ken en hij al onze PC problemen altijd heeft opgelost. En wij ook al onze apparatuur van hem gekocht hebben.

De samenwerking liep eerst niet zo lekker omdat zijn snelle manier van werken zelfs Emmy, maar vooral mij ver boven de pet ging. Nu Marjolein Emmy en mij heeft vervangen en zij en Hans aan elkaar gewend zijn, gaat het met de website ook hardstikke goed. Het ziet er mooi uit. Ik durf nu ook andere mensen ernaar te verwijzen. Al moet ik me misschien ook nog wel even inhouden omdat Marjolein een officiële start met publiciteit heeft gepland.

Hans wil nu ook wel het beheer gaan doen. En vooruitlopend op mijn “inspreken” van de tekst is hij daar ook al mee begonnen.

Eigenlijk heb ik zo’n beetje het gevoel dat hij bij de club hoort. Maar daar moeten we wel mee oppassen. Het is ook zijn werk en hij moet er (min of meer) normaal voor betaald worden.

Geplaatst in ICT | Getagged | Reacties staat uit voor Mijn laptop en ik

vrijdag, 18 november

Verpleging

(ik gebruik geen namen maar letters van links naar rechts op het toetsenbord).

Onze EVVer is er precies op tijd. Eigenlijk zoals altijd. Vrijdags gaat Watse onder de douche. Niet omdat hij niet vaker mag maar omdat hij het land heeft aan douchen. Het is fijn dat ze zo goed op tijd is want voor de muziektherapeutes om 10 uur komen moet hij nog naar de WC, eten scheren en tandenpoetsen. Dat halen we precies.

Ze vraagt  hoe het vanavond moet. Dan staat q ingepland. Met haar heb ik al 2 keer onenigheid gehad. Ging over het tijdstip van aankomst. Daar hebben we vrij aardige afspraken over. En als het niet lukt bellen de andere verzorgenden meestal even. Geen vuiltje aan de lucht.Onweerswolk Maar met q loopt dat altijd minder soepel. Ook tegen Watse was ze wel eens wat geprikkeld. Daarom hielp ik Watse de volgende keer dat zij was ingepland liever  zelf. Dat doe ik nu ook weer. Watse is aardig fit. Het kost mij minder moeite hem zelf te helpen dan de stress te ervaren die mijn contact met haar mij oplevert. Eigenlijk is het sop de kool niet waard. Zou ik het best met haar kunnen bespreken. Maar het heeft ook nog een bijkomend voordeel. We zijn een avondje vrij.

Tevredenheidsonderzoekje

Vragen beantwoorden over onze  tevredenheid over de bereikbaarheid van het team via 088 nummer. Geen problemen.

Bevoegdheden verzorgenden/planning verzorging

Een van de verzorgenden vertelde ons onlangs dat zij voor de laatste keer bij ons was. Watse wordt nl. als een gecompliceerd geval beschouwd. Dat betekent dat hij niet (meer)door een verzorgende B geholpen mag worden. Ze is een alleraardigste vrouw die ik nog nooit ergens de fout in heb zien gaan. Zij doet niet meer dan ikzelf (bevoegdheid 0,0) doe. Maar ja regels zijn regels. Hoewel……Ik ben eigenlijk wel benieuwd of er nog anderen zijn die niet gekwalificeerd zijn en hier om die reden niet meer komen. Dat is in elk geval nog nooit tegen me gezegd.

De planning bij de thuiszorg is mij toch een raadsel. Omdat wij meestal dezelfde mensen hebben die weten hoe laat het het beste past, gaat het vrijwel altijd goed. Ze komen òf op tijd òf ze bellen even om te laten weten dat het anders loopt.

Dat “op tijd”komen is iets dat we zo langzamerhand in overleg hebben vastgesteld. Ze hebben er begrip voor dat iemand niet om half negen in bed gestopt wil worden. Zo goed als het reuze vervelend is om tot 10 uur in bed te moeten liggen. Maar met iets meer communicatie loopt dat aardig. Als ze tijdig bellen maak ik Watse later wakker, hij kan zich dan ook nog scheren in bed en een boterham eten. Dan kunnen we toch nog om half twaalf aan de koffie zitten. En op zondag naar Buitenhof kijken.

 

Muziektherapie

Om precies 10 uur komen Sandra en Inke met de auto hier aan. Halen het keybord uit de achterbak, komen binnen en installeren zich. Watse zit al klaar met zijn rug naar het raam. Sandra gaat na een warme begroeting tegenover hem zitten, Inke met keybord meer opzij. Meestal start Sandra gelijk.

Eerst de goede houding: rechtop. Dan volgens haar aanwijzingen slikken. Dat is nodig omdat Watse t.g.v. de halfzijdige verlamming onvoldoende slikreflex heeft en bovendien altijd krom zit waardoor het speeksel aan zijn gevoelloze kant uit zijn mond druppelt.

Dan begint het leukste deel van de week. Eerst klanken oefenen: ka-ta-pa, ta-pa-ka en zo verder met andere klinkers en medeklinkers. Lekker hard en met veel plezier. Dan begint Sandra met een soort inleiding op een zinnetje dat Watse straks moet nazingen. Inke speelt de melodie, Watse luistert aandachtig. Het resultaat is wisselend. Soms komt de goede tekst ineens, soms zie je hem worstelen om het eerste woord te vinden. Soms heeft hij echt hulp nodig bij het eerste woord. Maar als dat er eenmaal is komt de rest er vloeiend uit. Hij houdt goed de wijs en ook zonder begeleiding zingt hij de zin op verschillende manieren. 

      DSC_3897_cr jpg 01                

We besluiten met O, Marianne…… (dit liedje ga ik invoeren maar die techniek beheers ik nog niet)

Geplaatst in Wonen met afasie | Getagged , | Reacties staat uit voor vrijdag, 18 november

vakantie (2)

Zoals ik eerder schreef is deze vakantie voor Watse een gemend genoegen. En zo is dat ook voor mij. En wel om twee redenen: aan de ene kant is er de vraag: gaat het wel goed met hem? Doet de TV op zijn kamer het wel? En kan hij die ook aanzetten? Helpen ze hem wel op tijd? Zit hij geen uren op de wc? Doet het alarm het wel? Helpen ze hem wel met zijn muziektherapie?

Allemaal vragen over situaties die wel eens zijn voorgekomen of die ik mij zomaar in mijn hoofd haal. Niet speciaal hier maar ook op andere logeeradressen. Het is nu eenmaal nooit zoals thuis.                                                                                                                                          

Dat komt ook door de spraakverwarring als ik hem vraag hoe het is geweest. “Vreselijk” kan op van alles slaan. “Fantastisch ook. Er kan iets gebeurd zijn, hij kan iets beleefd hebben of hij heeft gewoon maar wat gezien. Het vraagt altijd veel inspanning en tijd om erachter te komen wat hij precies bedoelt. En dan projecteer ik ook nog mijn eigen gevoelens op zijn antwoorden.

Eigenlijk weet ik alleen van zijn boottochten met de Zonnebloem en het Rode Kruis zeker dat hij dat fijn vindt. Met al die toegewijde vrijwilligers en de afwisseling van coulissen. Hij wordt daar altijd hartelijk ontvangen en ook weer uitgeleide gedaan. Wat daar tussenin zit moet dan ook wel van “goede kwaliteit”zijn.

Mijn vakantie thuis

De vraag die iedereen aan wie ik vertel dat Watse een week weg gaat mij stelt, is: en wat ga jij doen? En vaak geven ze dan zelf het antwoord dat kan variëren van allerlei activiteiten tot uitrusten.

Mijn grootste wens is, zeg ik dan altijd naar waarheid, mijn eigen tijd indelen.  Maar als ik dan bedenk wat ik wil doen, dan zijn dat vaak dingen die ik van mijzelf moet doen.

Over mijn tijdsindeling als Watse thuis is schrijf ik nog wel eens. Dit gaat meer over wat ik in mijn vakantie wil of moet doen. Eigenlijk gaat het allemaal om “achterstallig onderhoud”. Een overzicht:

  • Administratie. Dagelijks brengt de post zo’n 5 enveloppen. Belastingaanslagen, mededelingen van de maandelijkse afschrijving van de belasting, maandelijkse rekeningen van het CAK voor de zorg in natura en en onze WMO bijdrage, rekening van
Geplaatst in mijn vrije tijd | Getagged , | Reacties staat uit voor vakantie (2)

Vakantie !

Morgen, zaterdag,  gaat Watse een week naar Fryslân. Naar Bos- en Meerzicht in Oudemirdum. Hij is daar al een paar keer geweest. Eerst zijn we er een keer samen geweest. Om te proberen. Dat kan daar allemaal. Het is een bijzondere instelling. Of liever: Het is geen instelling. Het is van alles een beetje: een verpleeghuis, een verzorgingshuis, een zorghotel.  Voor mensen alleen maar ook voor mensen die samen wonen

Zo was er destijds een mevrouw van 100 jaar uit Zeeland. Zij, nog helemaal bij de tijd,  was naar Bos- en Meerzicht gekomen omdat dat de enige plek was die zij in Nederland kon vinden waar zij samen met haar demente man kon wonen.

Lees verder

Geplaatst in Uncategorized | Getagged | Reacties staat uit voor Vakantie !

Afasie in een verpleeghuis

Op de site www.ziekenverzorgende las ik een verpleegkundig verslag van Marielle Hogenbrink met als onderwerp”Afasie in het verpleeghuis”

Anders dan je uit de titel zou opmaken, gaat het niet alleen over afasie “in het verpleeghuis”. Deze mij jammer genoeg onbekende Marielle geeft ook een heel heldere beschrijving van wat afasie is en welke problemen dit voor de afaticus en zijn of haar omgeving oplevert.

Lees verder

Geplaatst in (ge)lezen | Reacties staat uit voor Afasie in een verpleeghuis